چین برنده نشست G20 بود، نه ترامپ!

[ad_1]


  سرویس بین‌الملل فردا؛ مهدی خلسه: تلاش آمریکا برای بازیابی قدرت اقتصادی خود همزمان با برگزاری نشست G20، معطوف به بالا بردن ارزش سهام آمریکا، در زمانی که شاهد بالاترین نرخ بیکاری در یک دهه گذشته بوده است، شده است. این روند که ترامپ در مسائل اقتصادی صرفاً به بهبود اقتصاد در داخل خاک آمریکا متمرکز شده است، تاکنون منجر به افزایش شغل در شش ماهه نخست کاری او شده است. ترامپ عملاً به شعار «نخست آمریکا»ی خود پایبند بوده است و در داخل مرزهای آمریکا طبق افکار خود برای رسیدن به اهداف اقتصادی مد نظر پیش رفته است.
اما رفتار و اقدامات او مثل موضع‌گیری تند و تیز درباره هزینه‌های دفاعی اعضای ناتو، دشمنان بالقوه خطرناک آمریکا مانند کره شمالی، خروج از توافقنامه آب و هوایی پاریس، ایستادگی در برابر مهاجران و حتی ریشه کن کردن برنامه‌های جهانی کمک به زنان و … اکنون به سایر قدرت‌های جهانی این اجازه را داده است که به احتمال جایگزینی خود در جایگاه آمریکا برای رهبری «جهان متحد» بیاندیشند.

یکی از مهم‌ترین این کشورها چین است. چین ابتدای این هفته و قبل از شروع نشست G20، شاهد بازدید رئیس جمهور خود از آلمان بود و طرح‌های توسعه اقتصادی خود را با پروژه جدید جاده ابریشم، برای ارتباط اقتصادی با اروپا و آسیا به پیش می‌برد. اکنون برخی متحدان قدیمی آمریکا مثل فرانسه به دنبال ایجاد فضا برای خود در بازار چین هستند.

تصادفی نبود که شی جینپینگ، زودتر از ترامپ به آلمان آمد و با خانم مرکل، صدراعظم این کشور در یک ضیافت شام دیدار کرد و در دو رویداد اقتصادی و دیپلماتیک، برای نشان دادن روابط اقتصادی قوی بین دو قدرت اقتصادی بزرگ حضور پیدا کرد: افتتاح باغ پرورش پاندا در برلین و حضور در مسابقه فوتبال بین دو تیم جوان آلمانی و چینی.

  در شرایط فعلی ترامپ عملاً به تبدیل چین به عنوان مدافع بزرگ تجارت آزاد در جهان کمک کرده است. چین هم به آلمان به عنوان طرفدار تجارت جهانی و نیز به عنوان مهم‌ترین کشوری که باید با آن روابط اقتصادی متقابل داشته باشد، نگاه می‌کند. مساله‌ای که به چین این قدرت را داده است که خود را به عنوان جانشینی برای رهبری جهانی آمریکا تلقی کند.

اکنون چین بزرگترین شریک اقتصادی آلمان است و روابط اقتصادی در حال رشد چین و آلمان که با صادرات سیمان شروع شده بود، با ۱۸۰ میلیارد دلار گردش مالی، حجم وسیعی از لغزش آمریکا در روابط تجاری با اروپاغیی‌ها را به نفع چین جبران کرده است.

همچنین چین با بهره‌گیری از رسانه‌های دولتی خود، به ستایش از امانوئل ماکرون برای پیروزی در انتخابات فرانسه، آن هم در مقابل رقیب به شدت محافظه‌کار و ضد جهانی‌سازی خهد یعنی مارین لوپن پرداخت. رئیس جمهور چین پیروزی ماکرون در فرانسه، به عنوان یکی از ستون‌های اتحادیه اروپا را نشانه امتداد حرکت در مسیر تجارت آزاد و تداوم مسیر جریان آزاد همکاری‌های اقصتادی مردم و دولت‌ها خوانده بود.

همزمان با برگزاری نشست G20 در آلمان و در حالی که اروپایی‌ها از جنگ تجاری ترامپ با خود می‌ترسند، چین با سرمایه‌گذاری نجومی بالغ بر ۹۰۰ میلیارد دلار، طرح ابتکاری خود «کمربند و جاده» را برای ایجاد زیرساخت‌های مسیر تجاری عظیم بین اروپا، آسیا و آفریقا به جهت جذب مشتری شروع کرده است.

واقعاً بین این اقدامات دولت چین و تصمیم ترامپ در ترک توافقنامه‌های تجاری ترانس پاسیفیک و تهدیدات خروج از نفتا چقدر فاصله و تفاوت نگرش‌ها وجود دارد.

تمام مسائلی که ذکر شد به این موضوع اشاره دارد که چین در حال گرفتن جایگاه ابرقدرتی آمریکا در جهان است. البته نشریه فوربس اعلام کرده بود که اگر چین نتواند اقدام به برخی اصلاحات اقتصادی و مالی دست بزند و بازارهای مالی بیشتری را در دنیا جذب خود کند، روند رشد اقتصادی‌اش متوقف واهد شد.

آیا چین می‌تواند قسمت‌های مهمی از اقتصاد خود را اصلاح کند و از خروج سرمایه‌داران از بخش‌های مالی خود جلوگیری کند؟

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *